Alimenty dla małżonka i dzieci
Jednym z ważniejszych zagadnień nieodzownie towarzyszących procesowi rozwodowemu jest tak zwany obowiązek alimentacyjny, związany z określonymi świadczeniami na rzecz dotychczasowego współmałżonka lub wspólnych małoletnich dzieci.
W prawniczej nomenklaturze alimenty to nic innego jak obligatoryjne i regularne, ściśle określone świadczenia na rzecz osób fizycznych, związanych z rozwiedzioną osobą, co do której sąd nałożył obowiązek utrzymywania lub opłacania potrzeb małżonka lub dzieci, urodzonych w rozwiązanym już związku małżeńskim.
Polskie prawo dokładnie reguluje wszelkie aspekty tak zwanego obowiązku aliemtacyjnego. Obciąża on zstępnych (dzieci lub wnuki) przed wstępnymi, czyli rodzicami bądź dziadkami, wstępnych z kolei – przed ich rodzeństwem. Ponadto, alimenty dotyczą równocześnie wszystkich krewnych, którzy są bliżsi stopniem względem osoby, na którą nałożono sądownie ów obowiązek.
Prawomocny wyrok sądowy może zawierać w sobie ściśle określone żądanie do zasądzenia alimentów od drugiego współmałżonka. Swoich praw dochodzić w tym przypadku można zarówno w sposób bezpośredni, w specjalnym pozwie rozwodowym lub tez w odrębnym postępowaniu, nie dotyczącym równocześnie unieważnienia związku małżeńskiego. Należy jednak pamiętać, iż żądając od sądu nałożenia na współmałżonka obowiązku alimentacyjnego, powinniśmy przedstawić kilka dowodów, które w sposób niezbity poświadczą naszą trudną sytuację finansową lub problemy z samodzielnym utrzymaniem małoletnich dzieci.
W chwili, kiedy żaden z dotychczasowych współmałżonków nie został sądownie uznany winnym rozpadu pożycia małżeńskiego, każdy z nich może wnieść o ustanowienie alimentów na potrzeby zarówno swoje, jak i małoletnich, wspólnych dzieci, pozostających pod opieką wnoszącego roszczenie. Przesłanką do żądania alimentów mogą być:
- brak winy małżonka w kwestii rozpadu związku małżeńskiego,
- stan niedostatku małżonka, rozumiany jako brak możliwości zaspokajani swoich podstawowych potrzeb,
- możliwości zarobkowe współmałżonka.
Szczegółowe wytyczne, dotyczące świadczenia alimentów zawarte są w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym. Zgodnie z artykułem 128 tejże ustawy, obowiązek dostarczania środków na cele utrzymania, a w miarę potrzeb także i wychowania, obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Według artykułu 133 to rodzice są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem małoletniego lub uczącego się dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Warto zaznaczyć, iż obowiązek alimentacyjny nie jest określony w kwestii granicy wiekowej dziecka, na którego cele i potrzeby przeznacza się środki finansowe. Wszelkie ustalenia winno się ustalać albo ze współmałżonkiem albo na drodze sądowej w postępowaniu rozwodowym.